Η επικοινωνία αποτελεί βασικό παράγοντα για την ανάπτυξη του πολιτισμού. Ο άνθρωπος σήμερα επικοινωνεί με διάφορους τρόπους και μέσα (π.χ. διαδίκτυο, υπολογιστή, τηλέφωνο). Απαραίτητη προϋπόθεση για την επίτευξη της επικοινωνίας είναι ο κοινός κώδικας, ή αλλιώς γλώσσα. Δηλαδή ο πομπός και ο δέκτης ή αλλιώς ο ομιλητής και ο συνομιλητής πρέπει να μιλάνε την ίδια γλώσσα. Με την επικοινωνία ο άνθρωπος ανταλλάσσει απλές πληροφορίες αλλά και μπορεί να οικοδομήσει σχέσεις. Να εξημερώσει τους ανθρώπους και να εξημερωθεί μαζί τους, να αποκτήσει φίλους, να αγαπήσει και να ερωτευθεί βαθειά.
Η επικοινωνία δεν αποτελεί εύκολο πράγμα. Πολλοί παράγοντες δυσχεραίνουν την επίτευξή της με κυριότερο τον εγωκεντρισμό. Ο εγωκεντρισμός μπορεί να οδηγήσει στη διακοπή της επικοινωνίας και συνδέεται με τη στέρηση της φιλίας ή αλλιώς την α-φιλία.
Στον θρησκευτικό κόσμο η επικοινωνία με τον Θεό μπορεί να επιτευχθεί με πολλούς τρόπους. Δεν είναι λίγα τα παραδείγματα που καλλιτέχνες (ποιητές, συγγραφείς, τραγουδιστές, στιχουργοί, ζωγράφοι) με τα δημιουργήματά τους επικοινωνούν με το Ιερό. Έτσι λοιπόν μεταφέρουν και αποτυπώνουν τον πόνο και τη χαρά της ζωής, τα βιώματά τους, τις ανησυχίες και τα επιτεύγματα τους. Αρκεί κανείς για παράδειγμα να συγκρίνει τέτοια δημιουργήματα με θρησκευτικούς ύμνους, όπως είναι οι Ψαλμοί του Δαβίδ, για να εντοπίσει τον κοινό πόθο της επικοινωνίας με τον Ιερό. Ας θυμηθούμε το τραγούδι του Αλκίνοου Ιωαννίδη, «Ο προσκυνητής»:
«Κάποιος είπε πως ο δρόμος είναι η φλέβα της φωτιάς
Ψυχή μου πάντα να κυλάς
Κάποιος είπε πως ταξίδι είναι μόνο η προσευχή
Καρδιά μου να ‘σαι ζωντανή»
Στον Χριστιανισμό η επικοινωνία με τον Θεό πραγματοποιείται μέσα από την προσευχή, τη λατρεία και τη μυστηριακή ζωή. Με τον θεολογικό και τον εκκλησιαστικό λόγο μεταφέρονται τα καρδιοχτύπια της καθημερινής ζωής. Κι αυτό ισχύει για κληρικούς και λαϊκούς, έγγαμους και άγαμους, καθώς και για τους μοναχούς/τις μοναχές. Η σχέση με τον Θεό βιώνεται μέσα στη μεγάλη οικογένεια του Χριστού, όπου οι πιστοί στην καθημερινή τους ζωή γίνονται μάρτυρες και φορείς της αγάπης του Ιησού προς τον συνάνθρωπο. Επομένως η επι-κοινωνία του ανθρώπου με τον Θεό αντανακλάται στην επι-κοινωνία με τον πλησίον, όπου πλησίον ο κάθε άνθρωπος, ανεξάρτητα από την εθνική του καταγωγή, τη θρησκευτική του πίστη, την κοινωνική το τάξη, την έμφυλη ταυτότητα, τη γλώσσα και οτιδήποτε διαφέρει από εμάς.
Αν κανείς αναζητούσε έναν τρόπο ουσιαστικής επικοινωνίας με τον Θεό, τον εαυτό του και τον συνάνθρωπο, θα μπορούσε να τον συναντήσει στην “Επί του όρους ομιλία” του Χριστού (Μτ. 5-7). Στα λόγια αυτά του Κυρίου υπάρχουν οι κατευθυντήριες “οδηγίες” για την οικοδομή της επικοινωνίας ως φιλίας, δηλαδή ως μια στάση ζωής που αγωνίζεται για να δαμάσει τον εγωκεντρισμό και παλεύει για να ανοιχτεί προς τον συνάνθρωπο, δημιουργώντας σχέσεις αληθινές.
Τελικά, μακάριοι είναι αυτοί που αγωνίζονται να βιώσουν τους λόγους αυτούς! Μέσα από την επικοινωνία τους αυτή θα οικοδομήσουν και θα διδάξουν το εν Χριστώ ήθος!